kanonesite

เกิดอาการเบื่อเซ็ง มัน เหม็น และเอือม กับวิชาชีววิทยาที่โรงเรียนเป็นที่สุด
เพราะอะไร
เพราะโดนโครงงานอีกแล้วน่ะสิคะ

.
. .
. . .

ไม่เอาทั้งสองอย่างเลยได้มั้ยคะ สอบเก็บคะแนนก็ไม่เอาด้วย
แต่คงเป็นไปไม่ได้หรอก ที่ไหนๆก็ต้องสั่งโครงงานเป็นเรื่องสามัญ ธรรมดา และอาจจะถึงภาคบังคับ
ถ้าไม่ใช่เหตผลเรื่องคะแนน เราลองมาคิดดูเล่นๆ(แต่เอาจริง) ว่าอาจารย์จะสั่งโครงงานวิทย์เพื่ออะไร

ในความคิดเด็กม.ปลายสติแตกคนหนึ่งอย่างเรา

คงเป็นเพราะอยากให้เด็กได้ฝึกฝนความรู้ที่เรียนไป บลา บลา บลา
กับโครงงานที่จำเป็นต้องใช้สมองส่วนเซรีบรัมถึงเมดุลลาออบลองกาตามาเค้น มาคิด
ให้ได้ผลงานดีๆชิ้นหนึ่งออกมา

นี่ก็อาจจะเป็นเหตุผลที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่
แต่เคยเห็นมา ใครที่โดนโครงงาน ที่แล้วมาก็ไม่ตั้งใจ
มีแต่ร่วง กับร่วง เพราะความรู้มันมีไม่พอประยุกต์
พูดง่ายๆคือ เหมือนอาจารย์กำลังทดสอบ(ปนดัดหลัง)พวกเราอยู่นั่นเอง

แล้วทำไมสายศิลป์โรงเรียนเรามันโดนไปด้วย...ไม่เข้าใจ
ทั้งศิลป์-คำนวณ ศิลป์-ญี่ปุ่น โดนโครงงานวิทย์อาจารย์ว.(ชื่อนี้เด็กรร.เรารู้)ถ้วนหน้า
เพื่อนมันเดินมาถาม
"ออนนี่ ออนนี่ ทำโครงงานอะไรดี..."

เงิ๊ก...โดนเข้าไปหนึ่งดอกเต็มๆ แถมเพิ่งเรียนชีวะจบหมาดๆ
และยังต้องไปเรียนต่ออีกคาบนีงหลังพักด้วย
อยากถามอาจารย์แกให้รู้แล้วรู้รอด

ห้องอื่นน่ะ สั่งทำไม...
เขาจะเอาชีววิทยาไปเอนท์มั้ย
ไม่เข้าใจ ปีที่แล้วก็เช่นกัน สายวิทย์ยังไม่ได้เรียนเครื่องกลเลยสักตัว
อาจารย์เอาโมเมนตัมสอนวิทยาศาสตร์หลัก
สายวิทย์ตก สายอื่นมันคงไม่ต้องพูดถึงหรอกนะ....

โชคดีที่เราอยู่สายวิทย์ รักชีวะเป็นชีวิต เลยไม่ค่อยมีเอฟเฟกต์อะไร
แล้วพวกสายอื่นล่ะ

ปล. กำลังเรียนส่องกล้องกันอยู่ พวกเรานี่ต้องเป็นกันตั้งแต่ยังไม่เริ่มแล็บ
เพราะปีที่แล้วแล็บชีวะมีแต่ส่องกล้อง ดูรากหัวหอม ใช้กล้องกันจนเอียนไปข้าง

ปปล.สงสารเด็กสายอื่นที่เขามีพื้นฐานน้อยแล้วได้งานโหด คะแนนเยอะ ต้องประกวด

ปปลล.คิดว่าจะช่วยเพื่อนๆสายศิลป์ยังไงดีคะ แล้วแฟร์ไหมที่อาจารย์สั่งโครงงานพวกเขา

edit @ 4 Jun 2008 18:33:19 by kanone

.....ไม่อยู่แล้ว ฆ่าตัวตายดีกว่า...อะไีรทำนองนี้

ทำให้เราฆ่าตัวตาย

เรา ก็เชื่อ ในจิตที่ไม่มั่นคงตอนนั้น
ลงมือ แล้วชีวิตเราก็จบลงอย่างไร้คุณค่า ขี้ขลาด
ไรท์เตอร์พูดเหมือนดูถูกคนที่ฆ่าตัวตาย
เพราะเคยทำ...แล้วไม่ตายต่างหาก
ไม่ใช่อะไรหรอก เรายังไม่ถึงฆาตล่ะมั้ง
ผูกคอตาย กินปรอท กินสารเคมี(แม้แต่สารกันชื้นทีั่อยู่ในซองโดโซะ)
หลายต่อหลายครั้งที่เราอยากจะฆ่าตัวตาย

โชคดีที่รอดมาได้ แล้วก็คิดว่า ทำไมกูไม่ตายวะ...

เรายังต้องอยู่ เพื่อใครอีกหลายคน

เล่าเรื่องแบบนี้ให้บุพการีฟัง ท่านอยากร้องไห้...

ชีวิตของเราไม่ใช่ของเล่น และไม่ได้เป็นของเราเพียงคนเดียว

เราต้องอยู่เพื่อใครอีกหลายคน

อยู่เพื่อตนเอง เพื่อครอบครัว เพื่อนพ้องน้องพี่ คนที่เรารัก

และคนที่...รักเรา

อยากให้คนที่เคยคิดจะฆ่าตัวตาย

เปลี่ยนทรรศนคติตัวเองซะ....

ถ้ามันจะต้องตายเมื่อไหร่ เดี๋ยวก็คงได้ตายเอง...

แต่ถ้ามันยังไม่ถึงเวลาตาย ก็กรุณาใช้ชีวิตให้มีความสุขที่สุด

เท่าที่คุณสามารถทำได้

ความสุขเหรอ...

ไม่้ได้หายากหรอก แต่สำหรับคนที่มีความทุกข์ ก็อาจจะหายากนิดหน่อยนะ

ความสุขมีอยู่ทุกหนทุกแห่ง

หาให้เจอ เหมือนกับที่เราคิดว่า...เราได้เจอกับมันแล้ว

ขอให้ทุกคนมีความสุข

และอย่าคิด ฆ่าตัวตาย...

ปล.พี่แบมไม่ต้องเป็นห่วง หายหวัดแล้วนะคะ ที่ห้องแอร์เสียอีกต่างหาก

ไม่ต้องกลัวว่าหนูจะคิดสั้นอีก ไม่แล้วล่ะ...พี่ก็อย่าเครียดนะ แล้วอย่าลืมมาเยี่ยมกันบ้าง

26 วันอะไร จำได้ใช่มั้ย อิอิ

ปปล. ถึง ไอ้มายด์ ถ้ามึงอ่านเอนทรี่นี้อยู่ ไม่ต้องเครียด

กรูอัพอีกแล้ว55+ และกรูก็จะยังอัพต่อไป ตราบเท่าที่บ้านกูมีทั้งเน็ทและคอมในเวลาเดียวกัน

มึงก็อัพของมึงบ้างเน้อ จะได้ไปเมนต์

edit @ 4 Jun 2008 14:19:52 by kanone

เคยรู้มั้ย

ว่าระหว่างโถชักโครกกับคีย์บอร์ด อะไรสกปรกกว่ากัน

.

. .

. . .

แน่นอน กว่า90เปอร์เซนต์ต้องตอบว่า

ชักโครก...

เพราะมันน่าจะเจออะไรหยะแหยงมากกว่า

แต่จริงๆแล้ว กลับกลายเป็นว่า  คีย์บอร์ด มันสกปรกกว่าเยอะ

เรากินอะไร มือทำอะไร แตะอะไรบ้าง เราก็เอามาคีย์ๆๆๆๆลงแป้นทั้งนั้น

แล้วซอกซอยในคีย์บอร์ดมันมีเยอะมากกว่าโถชักโครกเสียอีก

นักวิทยาศาสตร์ต้องเอาคีย์บอร์ดไปทำความสะอาดในห้องกักเชื้อ...

คิดดู...โสสุดๆ

สุดสัปดาห์ หรือว่าว่างๆ ก็เอาคีย์บอร์ดมาเช็ดบ้างนะคะ

ของเราดูดฝุ่นทุกอาทิตย์...

ยังไงก็ รักษาสุขภาพไว้นะ

edit @ 3 Jun 2008 15:05:18 by kanone